Wat för e Spektakel! Am Wochenengk wor et widder su wick: De Kölner Leechter stundten om Projramm. Se stundten om Projramm vun der Stadt Kölle, om Projramm vum WDR, un se stundten om Projramm vum Keldenichs Rainer, singem Petra un ehre Fründe. Se hatten sich ze sechs zesammejedonn för ene schöne Daach bei ener Botterramstoor aan der Rhing ze hann. Die Fraulück, et Petra, wat se ‚Mütterche’ nannte, weil et als ehsch vun inne jet Kleins kräjen hatt, et Carolin, wäje singer weiße Huck ‚Blässje’ jerofe un et ‚Möbbelche’, wat eijentlich Manuela heeß un esu dönn wor, dat mer im et Vatterunser durch de Rebbe blose kunnt, hatte fließich Ädäppelschlot jemengk, Kotlett jebrode, Eier jekoch un Kooche jebacke.
|
|